Sitemap Poland English Slovak
Меню
Turystyka we Lwowie
Популярне
10. Wyjatkowa architektura...
Published: 10.05.2015

   Architektura zespołu znajdującego się poza granicami dawnych murów miejskich miała charakter obronny. Nosi cechy późnorenesansowe/ manierystyczne (attyka wieży), z późniejszymi wpływami baroku (cele, brama wjazdowa). Budowa miała kilka etapów: lata 1597-1616 (autor projektu: P. Rzymianin), 1608-1610 (budowa muru obronnego), 1611-1687 (cele mnichów), 1627 (odbudowa świątyni po pożarze, autor projektu: J. Pokorowicz).
   Kościół kamienny, jednonawowy, z wieloboczną apsydą i wieżą na planie prostokąta, przylegającą do kościoła od południowego wschodu.
   Dwuspadowy dach ma na osi sygnaturkę. Fasada i wieża wzmocnione są przyporami. Okna z półokrągłymi zakończeniami schowane są w głębokich niszach. Rzeźbione w białym kamieniu portale fasady i attyka datowane są na 1627. Przestrzeń nawy podzielona jest na trzy przęsła i nakryta sklepieniem krzyżowym.

   Główna bryła budynku klasztornego przylega od południowego wschodu do kościoła. Jest to kamienna piętrowa budowla, o złożonym planie. W fasadę wkomponowane są loggie o kształcie łuków, wystroju dopełniają rzeźby (XVII). We wnętrzu zwraca uwagę unikalna konstrukcja sklepień krzyżowych, podtrzymywanych jedną tylko kolumną.

   Zespól klasztorny sióstr benedyktynek obrzadku lacinskiego powstal w latach 1593-97. Budowe wsparli finansowo Adam i Katarzyna Saporowscy w 1595. Uposazenie klasztoru stanowily cztery wsie: Chlebiczyn, Michalów (obecnie Michalków), Kluczów i Saporowce w powiecie kolomyjskim, w okresie pózniejszym doszly Dabrowice. W marcu 1596 formalnej erekcji dokonal arcybiskup Jan Dymitr Solikowski. Fundacji poblogosawil papiez Klemens VII. W 1598 do Lwowa przybylo dziesiec kolejnych zakonnic z pruskiego Chelmna, gdzie miescila sie siedziba odnowionej polskiej galezi benedyktynek. Przyslala je stamtad ksieni i reformatorka zakonu benedyktynek Magdalena Morteska.
   Zespól koscielno-klasztorny zostal wniesiony u stóp Wysokiego Zamku. Poniewaz polozony byl na skraju ówczesnego Lwowa, otrzymal - podobnie jak klasztor bernardynów - obronny charakter, przypominajac z zewnatrz twierdze. Obronny charakter zalozenia podkreslaly wysokie i grube mury obronne z przyporami i oknami-strzelnicami oraz masywna, surowa bryla jednonawowego kosciola pozbawionego fasady. Po pozarze w 1623 w ciagu kilku nastepnych lat przebudowano kosciól, dobudowujac jedno przeslo i laczac go z klasztorem. We wnetrzu kosciola zbudowano chór muzyczny. Dobudowano tez trzykondygnacyjna wieze w ksztalcie baszty obronnej, która oparla sie zawieruchom dziejowym i przetrwala do naszych czasów w niezmienionej postaci. Dolna kondygnacja wiezy posiada nisze z posagiem Aniola Stróza, natomiast jej górna czesc zdobi gzyms i fryz, a zwienczenie stanowi charakterystyczna attyka bogato dekorowana w stylu manieryzmu niderlandzkiego. Jedna z sal na pierwszym pietrze klasztoru miala sklepienie sieciowe, wsparte na jednym filarze, co bylo jedynym tego rodzaju rozwiazaniem architektonicznym we Lwowie.


Photo...
Propozycje



Muzeum architektury ludowej i zycia codziennego we Lwowie