Sitemap Poland English Slovak
Turystyka we Lwowie
Популярне
16. Rzezba...
Published: 20.02.2015

Historia kościoła i klasztoru
   Siostry bernardynki przybyły do Lwowa w 1482 z Krakowa i zamieszkały w drewnianych pomieszczeniach poza murami miasta, na Przedmieściu Halickim, niedaleko klasztoru bernardynów. W 1583 wzniesiono dla nich kaplicę św. Anny. Przełożoną domu, w którym żyło 20 sióstr, była siostra Zofia. Nie były to ścisłe biorąc zakonnice ale tak zwane tercjanki, to jest kobiety żyjące wprawdzie według reguły św. Franciszka z Asyżu ale bez klauzury i ślubów.
   Ojciec Benedykt Gąsiorek podjął reformę bernardynów oraz  ich żeńskiej gałęzi. Luźne grupy zaczęto przekształcać w grupy klauzurowe. W 1605 zmiana dotknęła także lwowskie bernardynki-tercjarki, z których część nie przyjęła nowych, surowszych reguł. Te, które pozostały, zaczęły się odtąd zwać klaryskami. W 10 lat od zainicjowania reform zakon ich liczył ponad 50 sióstr i nowicjuszek. Równolegle z tymi zmianami rozpoczęto również wznoszenie klasztoru dla sióstr. Budową od 1607 kierował Paweł Rzymianin natomiast opiekę nad nią objął w 1608 prowizor zakonu, ojciec Bernard Avellides.
   Nowo wzniesiony kościół był niewielki, jednonawowy, z wieżą. W jego wnętrzu umieszczono 11 ołtarzy. Otrzymał on wezwanie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Siostry zajmowały się hafciarstwem oraz edukacja panien z domów szlacheckich.
   Klasztor odczuł skutki zawieruch wojennych z lat 1648, 1656 i 1672. Około 1748 nastąpiła rozbudowa zespołu klasztornego w stylu barokowym a kościół został przebudowany na trzynawowy. Na sklepieniach znalazły się freski Stanisława Stroińskiego.
   W 1772, w chwili pierwszego rozbioru Polski w klasztorze mieszkały 34 zakonnice. W 1782 zakon objęła austriacka kasata. Znajdujący się w kościele cudowny obraz matki Boskiej Bolesnej został przekazany do kościoła bernardynów. W klasztorze na krótko zamieszkały siostry bazylianki. Wkrótce potem kościół został zamknięty a w klasztorze umieszczono urząd celny a potem skład tytoniu.

Muzeum Pinsla (Rzeźby Barokowej)
   Nie wiadomo skąd pochodził. Nie znamy jego prawdziwego  nazwiska. Nie wiadomo kiedy ani gdzie zmarł. Do Rzeczpospolitej przybył około 1745 już jako dojrzały twórca, znalazł zatrudnienie przy dworze Mikołaja Potockiego w Buczaczu. Jego rzeźby ozdabiały fundacje magnata - ratusz w Buczaczu, kościół parafialny, cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Boskiej, kościół w Monasterzyskach, wykonał figury i ołtarze do kościoła misjonarzy w Horodence. Później przyjeżdża do Lwowa, aby na zamówienie arcybiskupów greckokatolickich ozdobić fasadę katedry św. Jura. Jego autorstwa był również ołtarz w kościele w Hodowicy koło Lwowa.
   Niestety większość spuścizny Pinsla nie dotrwała do naszych czasów. Najwięcej zniszczono w czasach radzieckich - ze zdewastowanego kościoła w Horodence udało się uratować tylko kilka figur - reszta została spalona…


Photo...
Propozycje



Muzeum architektury ludowej i zycia codziennego we Lwowie