Sitemap Poland English Slovak
Меню
Turystyka we Lwowie
Популярне
Lviv olsniony niebiosami...
Published: 10.06.2017


Plac Rynek z wieza Ratusza
 - serce Lwowa.
   Prawie kwadrat (142 m x 129 m) - po srodku Ratusz - z placu wychodzi osiem ulic. Po katach - cztery studnie, udekorowane rzezbami - Posejdona, Adonisa, Diany (Artemidy), Amfitryty, (rzezbiarz Hartman Witwer, 1793).

photo (zakapior)


Palac Korniakta - wloskie podwórko (1580 architekt Piotr Barbona i Pawel Rzymianin).
   Po smierci Korniakta w 1603 roku wlascicielami palacu zostali Jakub Sobieski i Jan III Sobieski, król Polski. Pózniej nazwano budynek Królewskim Palacem. Portal palacu -królewscy wlasciciele- ozdobili maszkaronami i girlandami (1678).
   Ostatni wlasciciel w roku 1908 sprzedal go miastu.
   Od roku 1940 - miesci sie tutaj Lwowskie Muzeum Historyczne.
   Balkon pierwszego pietra powstal w roku 1817.
   Dziedziniec jest otoczony z trzech stron otwarta arkada. Nazwe podwórko otrzymalo dzieki podobienstwu do renesansowych podwórek Florencji (palacco Medicci-Riccardi).
   Rzezba - gipsowe kopie plastyki greckiej.




   Zbudowana zostala na wschodniej pierzei Rynku, na fundamentach i piwnicach wczesniejszego budynku, datowanego na XV wiek. Nazwa „czarna kamienica” pochodzi od ciemnoszarego koloru, którego z czasem nabrala fasada wylozona w koncu XVI wieku ciosanym kamieniem.
   Budynek zbudowany na planie wydluzonego na osi wschód-zachód prostokata, trzypietrowy. Powierzchnie fasady, podzielona fryzami na trzy kondygnacje, w calosci pokrywa diamentowa rustyka, wyciosana z wapiennych bloków. Szerokie pilastry, obramowujace sciane fasady, równiez zdobione sa rustyka. W skad kompleksu dekoracji wchodza równiez rzezby na poziomie parteru, obramowanie portalu i okien z bialego kamienia oraz zdobienia attyki. We wnetrzu znajduja sie zdobienia portali i okien wykonane w marmurze.
   Wnetrza Czarnej Kamienicy uzytkowane sa przez Lwowskie Muzeum Historyczne (zaadaptowane do celów muzealnych od 1926 roku).
   Czarna kamienica (Rynek 4) jest zabytkiem póznego renesansu.
   Budowa datowana jest na lata 1588-89 (autorzy projektu: P. Barbon, P. Rzymianin),
1596 dobudowa drugiego pietra, (autor projektu: P. Krasowski),
Kolejne przebudowy odbyly sie w latach 1677 (rzezby fasad, attyka, autor projektu: M. Gradowski),
1884 dobudowa trzeciego pietra, (autorzy projektu: M. Fechter, A. Piotrowski),
1911 restauracja fasady, (autor projektu: E. ychowicz),
1926 restauracja wnetrza.
Bohdan Zhukiewicz

foto (zakapior)

Kosciól oo. Jezuitów - obecnie cerkiew sw. Piotra i Pawla (1601-1636).
   Poczatek budownictwa - 1610 rok, pod kierownictwem mnicha jezuity Sebastiana Lamchiusa, dalej prace kontynuowal architekt równiez jezuita z Rzymu Jakomo Briano. Prototypem dla budowli byla rzymska swiatynia II Dzezu. Boczna fasada zatrzymuje gotyckie i obronne elementy w architekturze. Glówna fasada posiada dwie kondygnacje: dolna i górna, które sa rozdzielone gzymsem i udekorowane pilastrami, wnekami, wypelnione rzezbami, wystajacymi gzymsami, arkami. We wnetrzu - wysoka nawa, która kiedys po obu stronach otaczaly kaplice, pózniej przerobione na boczne nizsze nawy. Nad nimi wystepuja galerie-empory (dla uczniów kolegium jezuickiego, którzy sluchali nabozenstwa). Swiatynia posiada duzo dziel artystycznych i malowidel na scianach i sklepieniu (w roku 1740 malowali ja malarze, ojciec i syn, Franciszek i Sebastian Eksztajnowie pochodzacy z Morawii). Ale wzniesiona w roku 1702 stumetrowa wieza - dzwonnica, byla rozebrana, bowiem grozila zawaleniu. Do kosciola od strony pólnocnej przybudowano Kolegium Jezuickie, w którym uczyl sie Bogdan Chmielnicki.


Cerkiew Uspienska (Zasniecia Najswietszej Panny Marii) (dawniej Woloska).
   Kompleks ulicy Ruskiej: cerkiew Uspenska, wieza Korniakta, w podwórku - kaplica Trzech Swietych.
   Cerkiew byla budowana w okresie od 1591 do 1629 roku przez architekta Pawla Rzymianina, któremu od roku 1592 pomagal Wojciech Kapinos, a dokonczyl prace budowlane Ambrozy Przychylny. Cerkiew tradycyjnie jest uwienczona trzema kopulami z latarniami. W celach dekoracyjnych wykorzystano order antyczny - fryz dorycki.
   Ikonostas stworzyli malarze - Mikolaj Petrachnowycz oraz Fedir Sienkowycz. Nowy ikonostas w 1773 roku - autorstwa M. Filewicza i F. Olendskiego. Witraze w latach 1926-1930 stworzyl Piotr Cholodnyj.
   Dzwonnica - wieza Korniakta budowana byla w latach 1572-1578. Na jej budownictwo srodki finansowe wydzielil kupiec Konstanty Korniakt, oraz dal swojego architekta Piotra Barbona. Wysokosc wiezy 65 m. Bala wieza warowna i straznicza.  Na wiezy zawieszony wielki dzwon o srednicy 2 m, nazywany -Kyrylo-. W roku 1672 podczas oblezenia Turkowie zburzyli dach, który odnowil architekt P. Beber, ale przed tym dobudowal jeszcze jedna kondygnacje, która uwienczyl kopula o czterech kreconych wiezyczkach po katach. Wieza i wtedy i teraz jest duma Lwowa, a od imienia swego fundatora nazywa sie wieza Korniakta.
   Kaplica Trzech Swietych - architekt Andrij Pidisnyj. Uwienczona trzema kopulami opartymi na bebnach. Bogato dekorowana rzezba w kamieniu. Poswiecona zostala w roku 1591. Najladniejszym jest portal rzezbiony. We wnetrzu jest duzo rzezby w przestrzeni pod kopula.
   Cztery metopy z fryzu z plaskorzezbami na biblijna tematyke.
   Portal kaplicy Trzech Swietych.
   Przejscie pod wieza Korniakta na dziedziniec.


photo Bohdan Zhukiewicz

Swiatynia Swietej Eucharystii (byly kosciól Dominikanski).
   Rzezba na swiatyni - autorstwa Sebastiana Fesingera. W  kosciele w oltarzu - cztery drewniane figury apostolów które wykonal M. Polejowski (1777).
   Kosciól powstal w XVIII wieku na miejscu starszego, dzieki fundacji Potockich. Jego projektantem byl komendant twierdzy w Kamiencu Podolskim, inzynier wojskowy, Jan de Witte. Barokowy kosciól ma rokokowe wnetrze ozdobione figurami swietych dluta mistrzów lwowskiej szkoly rzezby barokowej, oraz nietypowa, elipsoidalna kopule.
   Kosciól nalezy do parafii greckokatolickiej, jest czynny w ciagu dnia.



Cerkiew Przemienienia Pańskiego
(1875-1898).
   Swiatynia zbudowana jest na miejscu zburzonego podczas wydarzen rewolucyjnych 1848 roku, klasztoru Trynitarzy i kosciola sw. Trójcy (1729). Gruzy byly oddane wspólnocie dla budownictwa cerkwi i Domu Narodowego. Projekt tej swiatyni byl wykonany przez architekta S. Hawryszkiewycza, Który wykorzystal resztki poprzedniego budynku i wmontowal je w nowym. Prace trwaly 1875-1898 lat. Cerkiew posiada trzy nawy. Glówna kopule i dwie mniejsze nad wiezyczkami glównej wasady. Wnetrze jest bogato zdobione. Autorem dekoracji rzezbionych jest L. Markoni.
   Zdobienie plastyczne świątyni wykonali malarze: K. Ustyjanowwycz, M. Osinczuk, A. Pylychowskyj, T. Popel, A. Kowerko.
   Obraz w części ołtarzowej pędzla T. Kopytynskiego.
   W cerkwi znajduje się Płotno autora K. Ustyjanowycza (1887).

photo (Sasza)

Cerkiew sw. Andrzeja (byly kosciól i klasztor Bernardynów).
- budowane w latach 1600-1630. Posiada trzy nawy, szesc kolumn, wydluzona czesc oltarzowa. Budownictwem kosciola kierowal Pawel Rzymianin. Po jego smierci (1618) prace kontynuowal Ambrozy Prychylnyj.
    Wieze - dzwonnice wybudowal Andrzej Berner i wykonal równiez zdobienie fasady rzezbami. Fasada sklada sie z trzech kondygnacji, trzecia - w postaci ostrego namiotu, pokrytego dekoracyjna rzezba, taki sam jest po przeciwlegej stronie. Na fasadzie - figury Bogurodzicy, sw. Andrzeja i sw. Piotra.
   Wnetrze swiatyni - liczne oltarze i malowidla.
   Plafon i sciany pokryte sa malowidlami. Malarz Benedykt Mazurkiewicz wspólnie z uczniami wykonal je w latach 1738-1740.
   W latach 1994-1997 na oknach wykonano nowe witraze.
   Liczne oltarze dekorowane rzezba T. Gutter i K. Kutzenreiter (1736-1745).
   Przed swiatynia w roku 1736 wzniesiono pamiatkowa kolumne z posagiem sw. Jana z Dukli. Obecnie - dekoracyjne uwienczenie - rzezba znajduje sie w srodku swiatyni.
   Rotunda nad studnia w podwórku byla postawiona w roku 1761.
   Obecnie w klasztorze - zbiory archiwum historycznego.

photo (zakapior)

Narodowy Akademiczny Teatr Opery i Baletu imienia Salomei Kruszelnickiej.

   Rzezby na fasadzie: -Slawa-, -Poezja-, -Muzyka-, (autor P. Wijtowycz). We wnekach po lewej stronie -Komedia-, (autor T. Baroncz), po prawej -Tragedia-, (autor A. Popel). Nad glównym gzymsem fasady sa figury osmiu muz (autorzy - A. Popel, J. Markowski, T. Wyszniowiecki, J. Beltowki). Nad nimi w trójkatnym frontonie - kompozycja plaskorzezby -Radosc i Cierpienie Zycia-, (rzezbiarz A. Popel).
   We wnetrzu - sala lustrzana.
   Kurtyna dekoracyjna -Na Parnasie-, (malarz H. Siemiradzki, 1900).
   Zbudowany zostal w latach 1893-1900 wedlug projektu architekta Zygmunta Gorgolewskiego. Styl laczy w sobie cechy renesansu i baroku. Tylna strona teatru jest o wiele skromniejsza od fasady. Westybul zachwyca wielka iloscia rzezb i malowidel.
   Plafon widowni - 10 postaci kobiecych (malarz S. Reihan). Tutaj te postacie przynosza radosc zycia. Pelnie podniesionego nastroju tworza - róznokolorowy marmur, pozlota, rzezba i malowidla.
   Plafon sali lustrzanej.

photo (bo)

Arsenal Miejski.
   Budowla warowna we Lwowie byla wzniesiona w latach1554-1556. Budynek arsenalu jest wykonany w kamieniu, pietrowy, prostokatny na planie, posiada niewielką wiezę o osmiu katach od strony pólnocnej. Zabytek architektury obronnej. Obecnie w tym budynku miesci sie muzeum - zbrojownia -Arsenal- samodzielna filia lwowskiego muzeum historycznego, gdzie jest stala wystawa broni. Muzeum otworzono w odremontowanym arsenale miejskim w roku 1981.
   Obraz -Bitwa pod Grunwaldem-, autorzy - T. Popel, Z. Rozwadowski. Rozmiary 10,52 x 5,30.

Opracowali, photo, (Paweł Rut, Sasza Aleksander Borovkov, Zakapior, Bohdan Zhukiewicz)

Photo...
Propozycje



Muzeum architektury ludowej i zycia codziennego we Lwowie