Sitemap Poland English Slovak
Turystyka we Lwowie
Популярне
Cieniom lwowskich przodkow...
Published: 15.08.2017

   Z racji swojego położenia Lwów był narażony na nieustanne napady wrogich wojsk (Turków, Tatarów, Kozaków, Rosjan). Silnie ufortyfikowany i uzbrojony staraniem królów polskich i swoich obywateli, zasobny w dobra materialne, którymi także opłacano okup najeźdźcom, miał opinie miasta niezdobytego. Bronił się skutecznie przed najazdami, bronił też solidarnie przed wydaniem wrogowi swoich obywateli niezależnie od ich narodowości i religii.
   W 1658 król
Jan II Kazimierz Waza
oddając hold dzielności i zasługom miasta, zrównał Lwów w prawach z Krakowem i Wilnem i nobilitował mieszczan lwowskich. Od polowy XVII wieku następował jednak stopniowy upadek militarny i ekonomiczny miasta, które stało się celem najazdów kozackich, tureckich i szwedzkich. Miasto zmuszone było płacić kolejnym najeźdźcom wysokie kontrybucje, cierpieć grabieże i otrzymywać obce wojska.
   W 1772, w wyniku
pierwszego rozbioru Polski, miasto znalazło się pod władzą Austrii
i zostało stolicą części monarchii zwanej Królestwem Galicji i Lodomerii.
   W dniach 2–19 czerwca 1809 we Lwowie zajętym przez wojska
Ksiestwa Warszawskiego
dowodzone przez księcia Józefa Poniatowskiego, działał krótko Rzad Centralny Wojskowy Tymczasowy Obojga Galicji pod prezesura ordynata Stanislawa Kostki Zamoyskiego.
   Po kilkudziesięcioletnim okresie germanizacji, znaczonym kolejnymi próbami oporu Polaków wobec zaborcy (1790, 1809, 1830, 1848), od roku 1867 Lwów cieszył się szeroka autonomia
i swoboda rozwoju nauki i kultury polskiej. Podczas I wojny swiatowej Lwów został zdobyty przez wojska rosyjskie we wrześniu 1914, lecz w czerwcu 1915 znalazł się ponownie pod władzą Austrii.
Wraz z upadkiem monarchii Austro - Węgierskiej
 wybuchły polsko - ukrainskie walki
o miasto, określone w polskiej historiografii jako Obrona Lwowa. W listopadzie 1918 roku, po wyparciu Ukraińców z miasta, doszło do pogromu miejscowej ludnosci zydowskiej.
   W okresie międzywojennym Lwów był trzecim pod względem liczby ludności po
Warszawie
i Lodzi miastem Polski i stolica województwa. Był też drugim po Warszawie ośrodkiem nauki i kultury polskiej.
   W czasie
II wojny swiatowej
był okupowany najpierw przez wojska sowieckie, następnie niemieckie. Sowieci wprowadzili terror polityczny i masowa grabież majątku polskiego. Planowo niszczyli naukę i kulturę polską, a przedstawicieli inteligencji, Kościoła, wojska, działaczy społecznych i politycznych zsyłali na Syberie lub mordowali. Przed wycofaniem się z miasta w dniach 24–26 czerwca 1941 funkcjonariusze NKWD w bestialski sposób wymordowali ponad 7 tysięcy polskich i ukraińskich więźniów.
   Okupacja hitlerowska otworzyła okres nowych zbrodni. Niemcy zamknęli Żydów w
getcie
a następnie większość z nich zamordowali.
   Po zakończeniu wojny miasto zostało włączone do
ZSRR, a jego polska ludność wysiedlono, głownie na tak zwane Ziemie Odzyskane.
Od 1991 Lwów wchodzi w skład niepodległej
Ukrainy.
W 2006 uroczyście obchodzono 750-lecie pierwszej pisanej wzmianki o mieście.
dr hab. Stanisław Zaborniak

Photo...
Propozycje



Muzeum architektury ludowej i zycia codziennego we Lwowie